HAYATI

Tekke şairi. İznik yakınlarında Tirse köyünde dünyaya geldi. Doğduğu yer dolayısıyla Tırsi lakabı ile tanındı. Babası Bayezid Fakih, İsfendiyaroğulları soyundan olup Bolu’ya yerleşmiştir. Kadriye tarikatına bağlı Eşrefiye kolunun ikinci piridir. Eşrefiye dergahına postnişin olan Abdurrahim Tırsi, manevi bir işaret ile şeyhinin tek kızı olan Züleyha ile evlenir. Vefatı üzerine, yerine oğlu Pir Hamdi geçer, böylelikle Eşrefoğlu’nun soyu onun sünbülünden devam eder. Abdurrahîm Tırsî, İznik’te öldü. Ölüm tarihi hakkında kaynaklarda 1519 ile 1527 arasında farklı tarihler verilmektedir. Şeyhinin yanına defnedildiği söylenmesine karşılık mezarı Mudurnu Büyük Cami Mahallesinde bir evin bahçesinde bulunmaktadır.

ESERLERİ

Yunus Emre ve Eşrefoğlu Rumi tarzında yazdığı şiirlerine eski mecmualarda rastlanmaktadır. Bursalı Mehmet Tahir, Abdurrahim Tırsi’nin bir Divan’ı olduğunu kaydetmiştir.

ESER ÖRNEKLERİ

I

İnayet eyle kullara

Nazar kıl halüme Allah

Hazan yapraklara döndüm

Sarardum soldum ya Allah

*

İşkun bana kar eyledi

Bağrumı biryan eyledi

Gözüm yaşın kan eyledi

Gice gündüz akar Allah

*

Biçare kaldum dermande

Özümden vaz geldüm ben de

Muradum sendedür sende

Ben isterem seni Allah

*

Aklum başa gelmez oldı

Can bedende durmaz oldı

Gönlüm bana gelmez oldı

Senünle bazan Allah

*

Oldum didaruna müştak

Kerem eyle halüme bak

İy keremler idici hak

Didarunı göster Allah

*

Yüregümde çıkdı başlar

Başuma çökdi teşvirler

Gelür geçer yazlar kışlar

Derdünle yanaram Allah

*

Bu Abdurrahim-i Tırsi

Urup topraklara yüzi

Sana ulaşmağa özi

Seni ister seni Allah

II

Yücelerden döndüreyin alçaklara gönül seni

Alçaklardan alçaklara indireyin gönül seni

*

Ayırayın halkdan seni şöyle hak edeyin teni

Ayaklar altına yani bırakayın gönül seni

*

Nice kaçarsın yabana ışık gemin urayın sana

Sürüp ol ma’şukdan yana hem çalayın gönül seni

*

Başum gurbete urayın benlik defterin düreyin

Alnum yazısın göreyin uydurayın gönül seni

*

Başumın terkin urayın canumı yolda koyayın

Ne kim olursam olayın komayayın gönül seni

*

Yürüyeyin yane yane ışk odın urayın cane

Bakmayayın masivaya göçüreyin gönül seni

*

Koyayın namusı arı talebi deyin ol yarı

Dün gün çekdüreyin zarı ağladayın gönül seni

*

Dost gamın alayın başa yürüyeyin kalka düşe

Vasfı dile gelmez işe uğradayın gönül seni

*

Sığınayın ol Mevla’ya yüz urayın ol alaya

Abdurrahim-i Tırsi’ye uydurayın gönül seni

KAYNAKÇA: Ergun, Sadeddin Nüzhet (1936). Türk Şairleri Cilt 1 İstanbul: Suhulet Kütüphanesi, 244, Müjgân Cunbur (1968). Başakların Sesi Saz Şairlerinin Hayatı ve Eserleri. Ankara: Poyraz Reklâm Yay., s. 303, Genç, İlhan (1998). “Bolulu Divan Edebiyatı Şairleri ve Mutasavvıfları”, Bolu’da Halk Kültürü ve Köroğlu Uluslararası Sempozyumu. Bolu: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Basımevi, s. 90-99, Özcan, Nuri (2001). “Abdürrahim Tirsi”, Diyanet İslam Ansiklopedisi C.1. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yay., s. 293.

Paylaş