HAYATI

XIII. ve XIV. yüzyıl şairlerinden. Yunus Emre’nin yolunda yürüyenlerin en eskilerinden sayılan Said Emre’nin yaşamı üzerine herhangi bir bilgi yok. Şiirlerinden Hünkar Hacı Bektaş-ı Veli’ye derviş olduğu, daha sonra onun halifelerinden Koluaçık Hacım Sultan’a başlandığı anlaşılıyor. Şiirlerinde Said, Sa’d, Said Emre ve Said Ata mahlaslarını da kullanan şairin, Hacı Bektaş’ın Makalata’ını Türkçeye çeviren Aksaraylı Molla Sa’deddin olduğu ileri sürülmüştür (A. Gölpınarlı). Eldeki veriler bu yargıyı doğrular niteliktedir.

Şiirleri Yunus Emre ile karıştırılan Said Emre’nin büyük bir şair olduğu söylenemez. Ustasının yolunda yürüyen, öz açısından aynı temleri işleyen bir öğrencidir. Pek çok şiirinin Yunus Emre’ye nazire olduğu görülür.

ESERLERİ

Said Emre’nin şiirleri, Abdülbaki Gölpınarlı tarafından yayımlandı: Yunus Emre ve Tasavvuf, s:280, İst, 1961

ESER ÖRNEKLERİ

I

Eydün göyne halimüz döne döne

Düşdük ışkun odına can gönül yana yana

*

Ne olduk bilemezüz bir yerde olamazuz

Aklımuz diremezuz ne diyelum sorana

*

Nedür neyi sevelüm neden ne isteyelüm

Nerden nere varalum olduk mest ü divane

*

Akl ü can yavı kalduk sermest ü şeyda olduk

Yüz bin can feda kılduk bizi bizden alana

*

Varlık içre barışduk kadimliğe karışduk

Kopduk tenden kavuşduk Said’e can olana

II

Zahir batın bir gerek birlik eri halinde

Dünya ahret bir adım ışk erinün yolında

*

Zahirini bırakmış külli batına bakmış

Sıfat-ı ışka akmış varlığı ışk elinde

*

Ayrulığı unutmuş birlik kendüne bitmiş

Varlığını gark itmiş yağmur ile selinde

*

Kendü adın eyitmez kendünden kabul itmez

Bileğin unutmaz ayrulık yok yolında

*

Dirliğin ışka yazar varlıktan külli bizar

Yolın yoklığa düzer yürir yokluk ilinde

*

Said eydür zi dirlik dost ile olsa birlik

Yolın yoklığa düzer yürir yokluk ilinde

III

Bu makama kim ire işbu nakdi kim dire

Varlığın Hakk’a vire cümle alem içinde

*

Varlık yokluk birdürür ışk u siva birdürür

Dünya ahret birdürür ışk-ı kadim içinde

*

Kim bu sırra irmedi kendözini dirmedi

Bu ışktan esrimedi ömri zalam içinde

IV

Banladı şol müezzin geldi kamet eyledi

Kıbleye karşu durup münacat eyledi

*

Secdeye indi yüzüm bir didar gördi gözüm

Dağıldı aklum bilüm taatum mat eyledi

*

Ne taat kaldı selam ne dua teşbih kelam

Bu beş vakit namazun ışkun garet eyledi

*

Şol benüm secde-gahum Tur dağıdurur meğer

Musi’leyin gözlerüm Tür münacat eyledi

*

Yanıldı bir kez zahid estağfirullah didi

Sözleri hatasına hoş kefaret eyledi.

KAYNAKÇA: Abdülbaki Gölpınarlı, Yunus Emre ve Tasavvuf, s:280, İst, 1961

Paylaş