HAYATI

Yazar ve şair. 1960 yılında dünyaya geldi. 18 Mayıs 2004 günü İstanbul’da yaşama veda etti. Reklamcılık öğrenimi gördü. “Ayna Tutan Çocuklar” isimli senaryosuyla sinemaya yöneldi. 1980-1985 yılları arasında, siyasi nedenlerle idamla yargılanarak tutuklu kaldı. “Kılıçlar Kırılınca” adlı romanını tamamlayamadan kansere yakalanarak öldü. Radikal ve Zaman gazetelerinde, dergilerde güncel ve edebi yazılar yazdı. Kendine özgü imla yorumuyla ve nesneleri hikâyelerinin kahramanı yapmasıyla dikkati çekti.

ESERLERİ

Şiir:

  • Yarın Çok Geç Olabilir Sevgilim, İst., 1998

Öykü:

  • Aşkın Z’si, İst.: Yayınevi, 1999
  • Ben Bir Kiralık Katilim, İst.: Otopsi, 2000
  • Siyah, İst.: Can, 2001.

Deneme:

  • An’lamak, İst.: Zaman, 2002.

ESER ÖRNEKLERİ

İKİNCİ ŞİİR

son tren gardan çıkıp kenti baştan başa böldü. içimde bir lunapark ışıklarını yaktı. bir düğüm kendini çözdü. saat o saatti işte masamın üzerinde ay damlaları. hangi sözcüğün ırzına geçsem cümleler biraz daha piçti. ve koskoca bir hiçti kütüphanelerdeki mantık kitapları.

aşk dediğin mayın gibi patlar öğret bunu çocuklarına. böyle şarapnel şarapnel kanatır adamı hesapsız her yürek. mesela sen en uslu uykularda filizlerken kendini oralarda. bir anarşist öldürülebilir buralarda sırtından sözcüklenerek.

hangi sözcüğü çıkarsam artık kınından. nişangahında gez göz arpacıksın. açtırırsan kurumuş su yollarımda birkaç çiçeği artık sen açtırırsın. iki dudak arasında her an okunacak bir idam fermanı, cenaze namazlarında yazılmış bir yakın tarih kitabının son sayfası, panzer tekerleklerine sıkışmış bir ayakkabının hüzne çözülmüş bağcığı, gibi çözülmüş, gibi kırılmış, gibi acıtılmışız. doğarsa en serin şafaklarda doğar bizim kızlarımız. ve artık biz ağlarsak bir tek aşka ağlarız.

belediye zabıtalarının sokak köpeklerini itlaf ettiği saatlerde ben, aşkı böyle hep siyah mürekkeplerle yazdım. bütün harflerini tükettim anadilimin bir tek sözcük için. soldan sağa yukardan aşağı üç harfli bir bulmaca için, bin harfli bulmacalarını çözdüm gözlerinin. senin kıblene dönükse bütün seccadelerim artık, yazanlar küçük harflerle yazmışlar demektir bizi bir kez. ve hiçbir satırbaşı artık bizi böyle kabul etmez.

KAYNAKÇA: İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).

Paylaş