HAYATI

Şair ve yazar. 1 Ocak 1924’te Mersin’e bağlı Tarsus ilçesinde dünyaya geldi. 2011 yılının Ocak ayında İstanbul Siyami Ersek Kordiyoloji Hastanesi’nde kalp yetmezliği nedeni ile yaşama veda etti ve Heybeliada Mezarlığı’nda toprağa verildi.  Emine ve Mustafa Körüklü’nün oğluydu.

Eğitimini Tarsus Maliye Meslek Lisesi’nde tamamlayan Refet Körüklü, Maliye Bakanlığı’nın çeşitli kademelerinde çalıştıktan sonra 1973’te kendi isteği ile emekliye ayrıldı. 1980’den sonra özel bir şirketin genel müdürlük görevini üstlendi. 1960’dan sonra Türk Kültür Derneğinin kurucuları arasında yer alan Körüklü, Türk Ocağı üyesi idi.

Refet Körüklü, şiir ve yazılarını Orkun, Filiz, Mücahit, Emel, Defne, Millî Yol, Ötüken, Toprak, Türk Yurdu, Türk Edebiyatı, Türk Dünyası Araştırmalar Vakfı, Türk Dünyası gibi pek çok dergide yayınladı. Şiirlerini millî veznimiz (hece) ile yazan Körüklü, bir süre de “hoyrat” türünde şiirlere ilgi göstermişti.

Şiirlerinin bir bölümü Çinuçen Tanrıkorur tarafından bestelendi. Körüklü’nün yazarlık dışında yağlı boya, suluboya resimleri ve tezhip, sedef kakma gibi çalışmalar yaptı.

ESERLERİ

Şiir:

  • Hani? (1962)
  • Özlenen Koşu (2001)
  • Gönüller Üstü (2001).

Derleme:

  • Türkiye Hoyratları (1997)
  • Türkçülerin Kaleminden Atsız.
ESER ÖRNEKLERİ

NE YAPTIN GÜZELİM?

Kahrın mı getirdi seni bu hale
Boşuna çektiğin ızdırap neden?
Saki çekip gitmiş yerde piyale
Zaman neler almış güzelliğinden?

Saçların dağınık omuzlar çökük
Ümit kuşun uçmuş avuçlarından
Titrersin korkuyla belin bükük
Ak saçlar görünür şakaklarından…

Ne yaptın güzelim o gençliğini?
Ömür gergefinden çek şu tığını
Bir hüzün kaplamış gün ışığını,
Atıver kederi yanaklarından.

ÖZLENEN KUŞU

Altay söyler türkümü; dağ, taş, toprak ve dere
Kimse sahip çıkamaz “Benim! ” dediğim yere
Soyumun tutsaklığı başıma koymuş aklar
Selam sana öz yurdum! Beni alın uzaklar!

Bu dert ile her sabah! Başımı taşa vurdum
Bu toprağı kanımla, kanımla ben yoğurdum
İster miyim gezinsin öz yurdumda yabanı
Bir kükrersem soysuzun çatlayacak tabanı!

Bir gün çıkıp bir yiğit, gel diyecek düğüne
Ümitlerim bağlıdır her sabah doğan güne
Bir gün gelip yanacak bar bağlayan ocağım
Murada ereceğim, bahtiyar olacağım.

KAYNAKÇA: İhsan Işık / Yazarlar Sözlüğü (1990, 1998) – Türkiye Yazarlar Ansiklopedisi (2001, 2004) – Encyclopedia of Turkish Authors (2005) – Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2007, 2009) –  Ünlü Edebiyatçılar (Türkiye Ünlüleri Ansiklopedisi, C. 4, 2013) – Encyclopedia of Turkey’s Fomous People (2013) –  Diyarbakır Ansiklopedisi (2013)

 

 

Paylaş