• HAYATI

Roman ve öykü yazarı. 1947 yılında İstanbul, Hasköy’de dünyaya geldi. İlk ve orta eğitimini tamamladıktan sonra iki yıl kadar liseye devam etti. Ardından eğitimini yarıda bırakan Gönül Özgül, bir süre bankacı olarak çalıştı. 1973’te Franfurt’a giden yazar, bu tarihten bu yana Almanya’da yaşamaktadır. Almanya’da on beş yıl bir telefon firmasında gezici işçi olarak çalıştı.

Gönül Özgül’ün öyküleri Varlık, Türk Dili ve Çağdaş Türk Dili gibi dergilerde yer aldı. “Mevlâna, bir dörtlüğünde ‘Nice insanlar gördüm / Sırtlarında elbise yok / Nice elbiseler gördüm / İçlerinde insan yok’ demiştir. Gönül Özgül de çevresindeki insanları bu anlayış içinde ele alıp değerlendirmiştir.” (M. Uyguner)

ESERLERİ

Öykü:

  • Geminin En Altındaki (1991)

Roman:

  • Lise Defterleri (1995)
  • Lise Defterlerinden Sonra (1996)
  • Lise Defterlerine Veda (2000)
  • Dereiçi Sokağı (1995)
  • Yetmiş Altıncı Kış (1998)
  • Sevdalıydın (1999)
  • Menekşe (2003)
  • Sevgili Geçliğim (2005)
  • Göz Yağmurları (2006)
  • Leman’la Lijin  (2019).

Anlatı:

  • En Kötü Anneyi Bile Ararsınız  (2002)
  • Aralık 1999 (2004).

Öykü:

  • Gönülce Öyküler (2019)
ESER ÖRNEKLERİ
LEMAN’LA LİJİN’DEN

“Oğlum, evde anana,kızlara anlatma gördüklerini,duyduklarını. Korkutma masumları.”

“Olur” dedi Şevket. İçine gömecekti yanan lambalar asılmış kesik göğüsleri. Açık kalmış güzel gözleri… Kuyudaki üç çocukla annelerini içine gömecek,bir gün kendi torunları olursa anlatacaktı bunu. Onlardan biri yazabilirse yazar,sayfalara,kağıtlara doldururdu acısını o insanların.

“İnsanın bir dileği, bir amacı, bir de umudu varsa, yaşamak savaş haberleriyle bile çekilir olabiliyordu.”

LİSE DEFTERLERİ’NDEN SONRA

Başkaları tarafından yönlendirilen, hep birbirine benzeyen hayatları yaşamaya koşullanmış ve zorlanan o kızlar şanssızdı bence. İnsan düşünürse, güzel hayallerle, kendi kendini yenileyerek, okuyarak, başka insanın hayatlarını filmlerden, kitaplardan öğrenerek gelişiyordu…Bir insanın bu gelişiminin engellenmesinden kötü ne olabilirdi ki? Şu halde, okur yazar olduğuma göre ben şanslı olduğumun bilincine vardım. Diplomam olmasındı varsın. Bir kez o tılsımı çözüp öğrenmiştim ya. Bu da okuma ve yazmaydı. Buna sahipsem bütün engelleri aşacağıma inandırdım kendimi…

KAYNAKÇA: İhsan Işık / Türkiye Yazarlar Ansiklopedisi (2001, 2004) – Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2006, gen. 2. bas. 2007), ydın Yeşilyurt/ Hüznün Öyküleri (Milliyet, 3. 5. 1991), Vitrindekiler (Cumhuriyet Kitap, 3.6.1999), Muzaffer Uyguner / Bir Gençlik Aşkının Romanı: Sevdalıydın (Cumhuriyet Kitap, 18.11.1999)

 

Paylaş