HAYATI

Şair. 1931 yılında Diyarbakır’ın Bismil ilçesine bağlı Hacıkan Köyü’nde dünyaya geldi. 30 Eylül 1998 günü Hacıkan Köyü’nde yaşama veda etti. Hacıkan Köyü Mezarlığı’na defnedildi. Fatma Hanım ile madenci Bedrettin Öngören’in oğlu olan Veysel Öngören, karikatürist ve yazar Ferit Öngören ile oyun yazarı Vasıf Öngören’in ağabeyidir.

Veysel Öngören, ilk ve orta öğrenimini memleketi Hacıkan Köyü’nde bağlı olduğu aşiretinin diğer aşiretlerle arasında çıkan anlaşmazlık nedeniyle devlet tarafından yerleştirildiği Kütahya, Tavşanlı’da tamamladı. 1949 yılında Afyon Lisesi’ni bitirdi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türkoloji Bölümü’ndeki öğrenimini yarıda bıraktı. Ankara Üniversitesi Dil, Tarih ve Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü’nden mezun oldu. Uzun yıllar Vatan gazetesinde ve TRT Dış Haberler Servisi’nde çalıştı. Öngören, evli ve iki çocuk babasıydı.

Veysel Öngören’in ilk şiiri 1950’de Tavşanlı’da Filiz dergisinde yayımlandı. Daha sonra şiir ve yazıları Dost, Türk Dili, Yeditepe, Türkiye Yazıları, Ankara Birliği, Yarın, Bilim ve Sanat, Yeni Düşün dergileri ile Ulus gazetesinde yer aldı. Yöresel deyişlerden yararlandığı şiirlerini gözlemlerinden kaynaklanan zengin bir duyarlılıkla işledi. Öngören, ayrıca Türk edebiyatı ile ilgili kaleme aldığı yazıları ile de dikkatleri üzerine çekti.

Hüseyin Atabaş, ölümünden sonra Veysel Öngören’i şu sözlerle anlattı: “Veysel Öngören bir güzel adamdı. Diyarbakırlı idi ama Ankara sokakları onun kahkahaları ile şenlendi yıllarca. O Ankara’yı çok sevmişti, Ankara da onu. Diyarbakır’da ‘ağaydı’, ‘şeyhti’ ama bunlar onun hiç mi hiç umurunda olmadı. O, Nusret Hızır’ın Dil Tarih’te öğrencisi olmaktan onur duyuyordu. Öncü geyiğin ardındaki şiir avcısı olmanın keyni çıkarıyordu. Ve Ankara, onun için hep Dil Tarihli yıllarının Ankara’sıydı! Enver Gökçe kuşağından bir şiir tavrı olan Veysel Öngören’in ömrü, ‘Remtelebe’nin destanını yazmakla, ‘Koca Ülke’nin şiirine tutunmakla geçti.”

ESERLERİ

ŞİİR:

  • Remo ve Salo (1979)
  • Vay Gözüm (1981)
  • Remtelebe (1982)
  • Koca Ülke (1983)
  • Arif’in Kızı (1987).

ELEŞTİRİ:

  • Şiir ve Yenilik (1997).

KAYNAKÇA: Şükran Kurdakul / Şairler ve Yazarlar Sözlüğü (1971), TDE Ansiklopedisi (c. VII, 1990), İhsan Işık / Yazarlar Sözlüğü (1990, 1998) – Türkiye Yazarlar Ansiklopedisi (2001, 2004) – Encyclopedia of Turkish Authors (2005) – Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2007) – Encyclopedia of Turkey’s Famous People (2013) – Diyarbakır Ansiklopedisi (2013

 

Paylaş