HAYATI

Şair ve yazar. 1953’te Diyarbakır’a bağlı Harzo’da dünyaya geldi. İlkokulu Hazro Merkez İlkokulu’nda, orta ve liseyi ise Siirt Lisesi’nde tamamladı. 1973’te Diyarbakır Eğitim Enstitüsü’nü, 1982’de ise Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü’nü bitirdi. Orta dereceli okullarda bir süre öğretmenlik ve yöneticilik yaptıktan sonra Milli Eğitim Bakanlığı’nda çeşitli kademelerde görev yaptı. 1985’te MEB’den ayrıldı ve Mesaj Yayınlarını kurdu. Panel dergisinin genel yayın yönetmenliği görevini üstlendi. Aralık 1995 seçimlerinde RP’den, 1999’da da FP’den Diyarbakır vekili seçilerek TBMM’ye girdi.  

Ömer Vehbi Hatipoğlu, yazı ve şiirlerini 1989’da başlayarak Pınar, Türk Edebiyatı, Milli Gazete ve Panel dergisinde yayınladı. Eserlerinden bazıları kaset olarak yayınlandı.  

ESERLERİ

Şiir:  

  • Ceylanım (1985) 
  • Heval (2005) 

Deneme-İnceleme:  

  • Tevhid Mücadelesi (1985) 
  • Müslümanın Müslümanlaşması (1986) 
  • Medeniyetimizin Kökleri (1987) 
  • Yaşadığımız Çelişkiler ve Davet (1988) 
  • Düdük Çalacaksa Eğer (1990) 
  • Bir Başka Açıdan Kürt Sorunu (1992) 
  • Nasıl Bir Eğitim (1997) 
  • Nasıl Bir Devlet ? (1997) 
  • Guantenamo Medeniyeti (2005) 
  • Kürt Sorununda Ezber Bozmak (2007) 
  • İslamcıların Kürt Sorunu (2015). 

ESER ÖRNEKLERİ

Kınalım 

hüznün tayfı 
al 
yaşmak baş üstünde 
kınalım 
balam 
bindallım 
ben perşembeleri severim 
ve arefeleri 
ve dahi 
ben severim onu 
o vakt 
o saat 
o gelecek olanı 
adanmışım ben 
ve hepimiz 
perşembeleri severiz 
ve arefeleri 
tetikte gözlerim 
tuttum soluğumu 
kar etmiyor zemheri soğuğu 

ey sevgili! 
gözyaşlarımla yıkadım 
geçeceğin yolları 
gel.. 
veyl olsun 
beklemeyene veyl.. 

Heval 

I. 
demiştim sana yenik düşme 
bilinmeze, 
kolay pes etme Heval… 
öğreteceğim sana yenilmezliği, 
bitmeyeni vereceğim… 

II. 
konuk olmuştuk seninle 
şarkılardaki ülkeye, 
sen, ben ve heval.. 
ve bir tek tanem, 
ve Fatihalanmış lokma,, 
katilimle sırdaş olduğumda 
hani demiştim ya, 
kaderimsin, 
sevdamsın, 
sen delalsın Heval 
… 
katilimsin 

III. 
Bir kelebek ömrü kadardı geçirdiğimiz zaman, 
deli bir ata binmiş gibiydim, 
dört nala idi çılgınlığım, 
aldatıcıdır tüm yeryüzü cennetleri 
sen melek değildin Heval ve ben de 
aşamadık el ele 
Sırat’ı… 

ne zor şeymiş aldırmaz gibi durmak 

IV. 
Genel af ilan etmiştim ademoğullarına 
sınırsız ve koşulsuz, 
lakin Heval 
kuşku yeterince ihanettir 
benim defterimde 

V. 
Sersemlettin beni Heval, 
bir damla gözyaşı kundakladı gecelerimi, 
alışamadığımdandır ayrılığa… 
dağılıyorum 
gel, 
gel toparla beni Heval 

KAYNAKÇA: İhsan Işık / Yazarlar Sözlüğü (1990, 1998) – Türkiye Yazarlar Ansiklopedisi (2001, 2004) – Encyclopedia of Turkish Authors (2005) – Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2006, gen. 2. bas. 2007)  –  Diyarbakır Ansiklopedisi (2013) –  Geçmişten Günümüze Diyarbakırlı İlim Adamları Yazarlar ve Sanatçılar (2014)

Paylaş