HAYATI

Bilimkurgu yazarı. 15 Mayıs 1943 günü Ankara’da dünyaya geldi. Tam adı Ahmet Müfit Özdeş. Mithat M. Özdeş, Ahmet Özdeş, Gariboğlu imzalarını da kullandı. Dürnev Hanım ile bankacı Mithat Özdeş’in oğlu; İstiklal Savaşı gazisi ve Kırşehir mebusu Lütfi Müfit Özdeş’in torunu. İstanbul Robert Lisesi ve Özel Şişli Koleji’nden sonra ODTÜ’de (1964-71) ve Oslo Üniversitesi’nde (1973-75) okudu. Bu süre içinde plastik enjeksiyon operatörlüğü yaptı. 1975’te İstanbul’a döndükten sonra çevirmenliğe başladı. İstanbul’da yaşıyor; evli, iki çocuk babası.

İlk öyküsü (“Virginia”) 1960’ta Robert Kolej Öğrenci Birliği yayın organı Bosphorus dergisinde çıktı. Daha çok İstanbul’da yayımlanan Nostromo adlı bilimkurgu dergisinde görünen yazar kendisini bilimkurgu alanında neoklasik akıma yakın hissettiğini belirtmektedir.

ESERLERİ

Öykü-Masal:

  • Kimin Ağrır O Bağırır, İst.: Kor, 1991
  • Son Tiryaki, İst.: Metis, 1996.

ESER ÖRNEKLERİ

SON TİRYAKİ’DEN

Aslında ben senin tiryakin değilmişim… Özgürlüğümün tiryakisiymişim… Seçme hakkımın, hayatımın, kendimin tiryakisiymişim. Sana değil, bağımsızlığıma bağımlıymışım.

Önümüze bakarak sağlam adımlarla yürüyeceğimize, gözümüzü geldiğimiz yere dikip sırtımızı gideceğimiz yere döneriz ve kıçımızın dikine kör bir koşu tuttururuz.

Kendimi anlatmayı pek sevmem, dedim. Buralı değilim. Bura erkekleri çok gevezedir, bilirim. Konuşacakları çok şey, ama anlatacakları pek az şey vardır. İşime gelir bu, çünkü yalan söylemeyi sevmem.

Dünyanın bir sürü küçük devlete bölünmüş olması da Krrçisk’in işini kolaylaştıran bir durumdu. Böylece insanlar daha küçük çaplı operasyonlarla, ülke ülke avlanabileceklerdi.

Muazzam bir bilgisayar yaptılar ve bilgisayara ADEM ile HAVVA diye akıllara durgunluk verecek kadar görkemli ve çapraşık iki zıt program yüklediler ve sizin gibi minicik yazılımların yaratılabilmesini sağlayan Love.exe uygulamasıyla bağlantılandırdılar ve bilgisayarı akıl almaz büyüklükte bir uzay gemisine yüklediler ve evrenin sonsuz derinliklerine fırlattılar.

İnsan ruhu, adını koyamadığının varlığına dayanamaz. Yok eder ya da yok olur. İnsan, adını koyduğu şeyi bildiğini, anladığını ve (bugün olmasa bile mutlaka bir gün) üstesinden gelebileceğini sanır. Kudretimizin kaynağı bu yanılgıdır işte, dolayısıyla kudretimiz de bir yanılsamadır ancak. Bizler her şeyi adlı adınca adlandırarak kaderimizi elimize aldığımıza ve doğaya giderek egemen olduğumuza kendimizi inandırırken, evrendeki her parçacık, her olay ve olgu gibi termo dinamiğin ikinci yasasına (bakın, onu da adlandırmışız!) uyarak entropiyi artırmaktan öte bir şey yapamayız.

KAYNAKÇA: İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009), Söyleşi: “Bilimkurgu, Elmaya Dışarıdan Bakabilen Elma Kurdudur” (Virgül, Ekim 1997), TBE Ansiklopedisi (c. 2, 2001)

Paylaş