HAYATI

Şair. 1948 yılında İzmir’de dünyaya geldi. İlk, orta ve lise eğitimini İzmir’de tamamlayan İzzet Göldeli, 1974’te Karadeniz Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi’nden mezun oldu. Mezun olduktan sonra bir dönem TRT’de haber programı yapımcılığı ve spikerlik yaptı. 1977-85 yılları arasında ise Karadeniz Teknik Üniversitesi’nde öğretim görevlisi olarak çalıştı. 1984’te aynı üniversitede doktora eğitimini mimari tasarım teorileri üzerine tamamladı. 1985’te Avustralya’ya yerleşen Göldeli, çalışmalarını halen burada sürdürmektedir.

İzzet Göldeli’nin şiir, yazı ve çevirileri Yazı, Adam Sanat, Varlık, Türk Dili, Dost, Broy, Oluşum, Soyut gibi dergilerde yer aldı. Şiir çalışmaları nedeniyle 1993’te Australia Council Literature Board’un Grant Ödülünün sahibi oldu.

ESERLERİ

Şiir:

  • Çarptıkça (1973)
  • Sis Çanı (1990)
  • Eksen (1996).

Diğer:

  • Mimarlık Göstergesi, Mimarlık Göstergesinde Düzanlam ve Yananlam (1984).
ESER ÖRNEKLERİ

GÜRÇEŞMEDEN ENDER ENDER

İncecik..

 

Ne iri başlıklar vardı,

Ölüm haberinde.

Ne ağıtçılar, çığırtkanlar,

Ne de ala kargalar,

Akbabalar..

Evdekileri saymazsan

Bir demiryolundaki zeytinler

Selviler,

Bir de

Seni; yaşam dediğin

O garip yumağa bağlayan

Daracık İzmir sokağıyla,

Pencerendeki çiçekler

Duydu öldüğünü..

 

Bir gün arkadaşlarla

İçeceğiz yine,

O meyhanede..

Belki çıkıp gelirsin diye

Bekleyeceğiz..

KARAKALEM İÇİN

Bir ufuk, yorgun bir akşamüstü,

Çizdi kirpiklerine..

 

Parmaklarının arasında

Soluk almadan duran

Sabırsız ok,

Beklediğin

Çığlık,

Beklediğin,

Kuşatıldığın, boşluğu vurmak..

 

Usulca gezindi kalem,

Yayı gerdi ve öylece bıraktı..

Tamamladı belirsiz bir hüznü

Yüzünde,

Zamanın alevini söndürdü..

 

Çevrildi sayfa..

Bekleme,

Çığlık ve nal seslerini…

EKSEN’DEN

Bir mavide yol alıyorum.

Umut ya da umutsuzluğunuzu, düşlerinizi,

karabasanlarınızı,

Saracağınız bir mavi değil.

İçinde yol aldığım.

Bir hançerin bir gövdede uyuyakalması bu.

Gövdenin aralayışı kendini

Sırlarını söyleyeceği hançere doğru…

Gövdenin arayışı söz kusmayan, dilsiz metali…

Kanıksanan, unutulan ve bir gün mutlaka yeniden bulunan

Anlaşması

Dilsiz metalin

Ve sözlerimizi barındıran gövdenin.

 

VI

Yoklukla tarttım

Yaşadığım her şeyi.

 

Yokluktan çıkıp geliyor gün

Örtüsünü çekiyor karanlığın

Kentlerin, kırların.

Her yerde bir av telaşı

Giyotinler iş başında.

Bıçak mangaları

Ve susmayan yadsıyış.

 

Her yerde av telaşı.

Noktaya benzer yüzleriyle avcılar

İş başında.

Yalnız avcıları mı

Av olmayı bekleyenler

Av olmayı seçenler de iş başında…

 

Dipsiz bir bardağa boşaltıyorum

Noktaya benzer yüzleriyle avcıları ve avlarını

Sonra geçiciliğin anahtarlarını.

 

Sözler örüyor

Önce aydınlığı

Ardından karanlığı.

KAYNAKÇA: İhsan Işık / Yazarlar Sözlüğü (1990, 1998) – Türkiye Yazarlar Ansiklopedisi (2001, 2004) – Encyclopedia of Turkish Authors (2005) – Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2007, 2009) –  Ünlü Edebiyatçılar (Türkiye Ünlüleri Ansiklopedisi, C. 4, 2013) – Encyclopedia of Turkey’s Fomous People (2013) –  Diyarbakır Ansiklopedisi (2013)

 

Paylaş