HAYATI

Öykü yazarı. 21 Kasım 1948 günü Bursa’da dünyaya geldi. Saniye Hanım ile yapı ustası Zaim Tokgöz’ün oğlu. İlk ve orta öğrenimini Bursa’da Reşitpaşa İlkokulu, Çelebi Mehmet Ortaokulu ve Bursa Erkek Lisesi’nde tamamladıktan sonra AÜ Siyasal Bilgiler Fakültesi’ni bitirdi (1971). Sosyal Sigortalar Kurumu Denetleme Kurulu’nda on beş yıl denetim elemanı olarak çalıştı; 1996’dan beri özel bir şirkette genel müdür yardımcısı. İstanbul’da yaşıyor; evli, iki çocuk babası.

İlk öyküleri Ulus gazetesinin sanat sayfasında çıktı. Dost, Soyut, Oluşum ve Yazı dergilerinde yayımladığı öyküleriyle tanındı. Tek kitabı Bir Kadırga İçin Yaz Resmi’nin tanıtımında “duyarlığının sıcak, neredeyse yakıcı özelliği ile sımsıkı bir anlatım biçimini buluşturduğu” belirtildi. Yeni öykülerini kitap-lık dergisinde yayımlamakta.

ESERLERİ

Öykü:

  • Bir Kadırga İçin Yaz Resmi, Ank.: Tan, 1982
  • Arkadaşım Zekai

ESER ÖRNEKLERİ

ARKADAŞIM ZEKAİ’DEN

“Birden arkadaşımın bilgisayarında, üzerinde ceketi ve çizgili tişörtüyle, elleri arkasına dayalı Arkadaş belirdi. Sustuk ve ekrana baktık. O sırada odada olan tanımadığım bir başka kişi gelip dikkatle ekrana baktı ve ‘Ne kadar derin bir acı var gözlerinde’ dedi.”

“bir akşamüstü daracık bir sokakta bitimi tahta bir köprüye ve dereboyuna varan bir sokakta tek katlı iki odalı kerpiç bir evin karşısında iki odada altı kişi yatan kerpiç bir evin karşısında (bu ayrıntılar şiirin özünü bozabilir ama söyleyin iki odada kaç kişi yatabilir)”

Yanlış yerde olduğunu anlayan kelebeğin pencereye yönelmesini izleyen Bert Bey’in yerinde Arkadaş Zekai Özger olsaydı, mutlaka gözlerine iki damla yaş yürürdü, diye düşünmüştüm. O, kısacık yaşamış, ama çok gözyaşı dökmüş arkadaşım hep yürürken gözümün önüne geliyordu; bireysel varlığıyla aralarında olabileceği, anlaşabileceği insanları ararken.”

“Hesabı ödeyip çıktıktan sonra vedalaşırken, dikkatle yüzüme baktı Arkadaş, dönüp hoyrat ve kunt dünyaya doğru, aksak adımlarla, bir acı yumağı gibi yürüdü, karanlığa karıştı. Arkasından baktım o çelimsiz, yaralı bir yürek taşıyan adamın. John Berger, acıyı dindirmenin hiçbir zaman kolay olmadığını, ama acının nedenlerini saptamanın da hiç zor olmadığını söyler.”

“Zaman acı tortusunun izlerini silmişti. Arkadaş’ın ailesinin satıp terk ettiği günden bu yana burada kimselerin oturmamış olduğunu öğrenecektim. Kapalı kapısı, örtülü perdesiyle, dünyaya çok uzun zamandır gözlerini kapatmış gibiydi ev, hatıralarının üzerine kapanmış gibiydi. O bomboş ve kimsesiz sokakta bir an için, savrulup gitmek, kaybolmak isteğinin beni yokladığını hissettim.”

KAYNAKÇA: İ. Tokgöz, Bir Kadırga İçin Yaz Resmi, Ank., 1982.

Paylaş