HAYATI

Şair ve yazar. 24 Ağustos 1954 günü Çorlu / Tekirdağ’da dünyaya geldi. Bazı yapıtlarını Yılmaz Divit ve İ.Ü. imzası ile kaleme aldı. İlk ve ortaokulu Çorlu’da tamamladı. Liseyi ise Çanakkale Öğretmen Okulu’nda okuyan İhsan Üren, 1961’de Bursa Eğitim Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nden mezun oldu. Yirmi dört yıl Bursa ve Çanakkale’de edebiyat öğretmeni olarak çalıştı. 1981-91 yılları arasında Çorlu’da açtığını kitabevini işletti. Yazar, Edebiyatçılar Derneği ile Dil Derneği üyesidir. 

İhsan Üren’in “Çifte Perçin” başlıklı ilk şiiri Edirne’de yayınlanan Damla dergisinde çıktı (1956). Diğer yazı ve şiirlerini, kurucuları arasında yer aldığı ve yazı işleri müdürlüğü görevini üstlendiği Biçem dergisi ile Kuzeysu, İzlek, Somut, Yedi Tepe ve Yeni Biçem gibi pek çok dergide yer aldı.  

ESERLERİ

Şiir:  

  • Sevmek Mevmek (1990) 
  • Harman Yangını (1990) 
  • Bilge Zakkum (1992) 
  • Kirli Cam (1993) 
  • Çiğ Bir Çığ (1995) 
  • Gözyaşı Şişesi (1997) 
  • Japon Gülü Gibi (1997) 
  • Yaşamdan Savrulan (1998) 
  • Milenyum Haikuları (2002) 
  • Sis Zaman Düş Zaman (2002). 

Derleme ve İnceleme:  

  • Tanıklarıyla Baykan Türklerinden Bilmeceler (1991) 
  • Şiirimizde 1998 Ufuk Turu (1999). 

ESER ÖRNEKLERİ

ALDIRIŞSIZ ZORBA ZAMAN 

Zorbam, aldırışsız zaman; 
                  koparılan çiçeği hızla solduran. 
Yaraları sağaltacağı sanılıp 
                       umutları boşa çıkaran. 
Aldırışsızlığından gizlice keyif alan, 
                               sevimli canavar zaman. 

Aldırışsız zaman, zorbam; 
             vareste tutar kendini her türlü ilişkiden, 
                         kaygıdan, beklentiden… 
Kendince ilgilisi değildir hiçbir şeyin: 
             İyi, güzel, çirkin, kaba… 
                         aynı şeydir ona göre. 
Ve beceri sayar, bu zorba davranışını, 
               incedir anlayışı! 

Derecelendirilmiş davranışlarla yoktur ilişkisi. 
İyiye ve kötüye karşı tavrına bakılırsa, tarafsızdır. 
Aldırışsız zorba zaman varestedir: 
                  doğum sevincinden, ölüm acısından. 
Sözlüğünde aşka ve kine ilişkin tanılar yoktur;  
                  yoktur, bir kıpı umarın adı. Tuhafı, daha 
                                semtine uğramamıştır korku. 

Tarafsız olduğunu duyurur, sık sık zorbam,  
                      Vareste olduğunu duyurur; 
Hızır’dır ne yapsın, elinden gelen budur. 
Görmesek de biz, kanlıdır elleri:  
                      Bir Vandal yürektir zaman. 

DEPREM GAZELİ 

Tarihimin çöplüğünde eşinip oyalanır giderim; 
Coğrafyanızı, kırık fayınızı ayağıma giyer giderim… 
 
İnzivasına bozulduğum yobaz su kuşlarına şaşırıp 
Ruhsalınızı, toplumsalınızı, epiğinizi, topuklar giderim. 
 
Yedi ceddinizin ağıtını okutup Sultan Süleyman’a; 
Dilekçenizin soğuk koridorlarından basar giderim. 
 
Deprem korkusuyla çırpınırken soyunuz sopunuz; 
Kanlı katil çıkarlarınıza güler, nanik yapar giderim. 
 
Çorak avuçlarımla, kırık kollarımla umarsız, 
Geleceğimi önüme katıp güder giderim. 
 
Aşkım mecalsiz, düşüm yorumsuz, umudum dalsız; 
Üstüne bir de deprem için gözyaşı, kan döker giderim. 
 
Binyılınız sizin olsun, gözünüzü toprak doyursun; 
İhsan edilen günlerin coşkusuyla ben, geçer giderim… 

KAYNAKÇA: İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
 

Paylaş