HAYATI

Şair. 30 Ağustos 1948 günü Trabzon’a bağlı Sürmene’de dünyaya geldi. lu. İlk ve orta öğrenimini Trabzon ve Kilis’te tamamladı; 1971’de İÜEF Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü bitirdikten sonra edebiyat öğretmenliği yaptı; 1994’ten beri Kocaeli Üniversitesi’nde görev yaptı. Kurucusu olduğu Kocaeli Üniversitesi Şiir Okulu’nun yayın organı Gökyüzü dergisinin (1996-2005) yayın yönetmenliğini üstlendi. Edebiyatçılar Derneği üyesi. Kocaeli’de yaşıyor; evli, iki çocuk babası. İlk şiiri (“Aydınlık”) 1964’te Hududeli gazetesinde (Kilis) çıktı. Şiir ve yazılarını Türk Dili, Damar, Kıyı, Güney, Karşı, Düşlem ve Yaşasın Edebiyat dergilerinde yayımladı. Toplumcu gerçekçi bir şair olarak tanındı.

ÖDÜLLERİ

  • “Gökyüzünü Yitiren Kuş” ile 1992 Hümanist Enternasyonal Şiir Onursal Ödülü (İsveç)
  • Yaşam Avuçlarımızda Sonsuz Veren Gül ile 2004 Ş. Avni Ölez Şiir Emeği Ödülü.

ESERLERİ

Şiir:

  • Üçüncü Mevki Duygular, İst.: Ana, 1969
  • Yarınsız Sayfaları Yırtıyorum, Gemlik: Ana, 1975
  • Arayış Yol Arıyor, İst.: Ana, 1990
  • Gökyüzünü Yitiren Kuş, İst.: Kurtiş Mtb., 1994
  • Yitik Kıpırtı, Ank.: Suteni, 1996
  • Yaşam Avuçlarımızda Sonsuz Veren Gül, Ank.: Pervaz, 2003.

ESER ÖRNEKLERİ

Birahanede Koşan Atlar

-sarıkamışlı recep bakırköy’de yatıyor şimdi
ne bu şiirin yazıldığını biliyor
ne de kendisine adandığını-

birkaç numarası silik piyangodur masasında
umudun en pembe noktası yarış bültenleri

düşlerini emzirirken dördüncü birasıyla
hipodromdan daha hızlı koşuyor
ekranda atlar

hem taburesinde cokey
hem de uçan halısına pist arıyor

-ey hayat onar insanı
yarım dua oluyor dilinde yinelenen
cinnetini erteliyor üç numaralı tay

O Yitik Kıpırtı

boşun ve unutuşun içinde
o yitik
o çoğul kıpırtıya adıyorum kendimi

aynı ses aynı yol aynı ses aynı yol
raylara tutsak bir vagon gibisiniz

tahta atlarından çıkamayan
– oysa ne umutlarla girmiştik içlerine
yosun yüzlü bir malzemesiniz biraz da

kırılıp kırılıp düşüyor sözcüklerim
tadılmadık anlamlara dönüşüyorlar

yokun içini dolduruyorum
dikenlerine tutunarak güllerin

kendini yeniden var ediyor her şey

Geç Kalan Çağrı

önce kuşatıldık
olağan denizinde sıradan olduk sonra
ne gölgen kalıyor ne sen
gölgeni kuşanıyorsun da

anlaşılan kolayı yer edindin
yer edindin bozgunu
zamanla çürüyor deniz
bataklığa dönüşüyor su

kuş kanatlarında özgürlük türküleri
gökyüzünü çiçekliyor sevdam
olağan dışı bir yol bulunabilir belki
zembereğini kendi kuran

çağrım darağacında seni de yuttu bataklık
belli ki unuttuk karşı koymaları
geç kalan her düşünce
daha erken büyütür çocukları

KAYNAKÇA: Işık, 589; “35. Sanat Yılında Şair İhsan Topçu”, Kıyı, Ağustos 1998.

Paylaş