HAYATI

Şair ve ressam. 1955 yılında Denizli’nin Çal ilçesine bağlı Yukarıseyit köyünde dünyaya geldi. İki yaşındayken çocuk felci hastalığına yakalandı. Farklı yıllarda on kez ameliyat oldu. İlkokulu köyünde okuduktan sonra orta eğitimini Çan’da, liseyi ise Denizli’de tamamladı. İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi’nden 1980’de mezun oldu. 1982’de Almanya’ya giderek güzel sanatlar üzerine yüksek lisans öğrenimi gördü. Halil Gülel, yaşamını halen Almanya’da sürdürmektedir. 

Halil Gülel, hece ölçüsüyle, halk şiiri geleneğine uygun şiirler yazdı. Şiirlerinde İslam ahlakı, yurtseverlik ve gurbet temalarını işledi. Çeşitli şehirlerde kişisel ve grup sergiler açtı. Şiir, hikaye ve araştırma yazıları Türkiye, Azerbaycan, Almanya ve Hollanda’daki dergi ve gazetelerde yer aldı. Şiirlerinden bazıları bestelendi.  

ÖDÜLLERİ

1989 yılında Aşığın Gönlü adlı şiiriyle Büyük Anadolu (Ankara) gazetesinin düzenlediği yarışmada ve 1990’da Bizim Kuşak (Ankara) dergisinin açtığı yarışmada bir şiiri ile birincilik, 1990 Avrupa Birinci Aşıklar Yarışmasında Jüri Özel Ödülünü, 1992’de yine Büyük Anadolu gazetesinin düzenlediği yarışmada ikincilik ödülü aldı.

ESERLERİ

Şiir:  

  • Onların Destanı (1990) 
  • Yarının Adı Ümittir (1990) 
  • Türk Dünyası Destanı (1992) 
  • Türk Birliğine Doğru (1993) 
  • Muhabbet Bağının Gülleri (1999) 
  • Bir Ergenekon Bin Ergenekon (1999) 
  • Türkün Altın Işığı (2001) 
  • Sevdikçe Şenlenir Kırmızı Güller (2001) 
  • Sırrımı Gönlümde Gizledim (2003). 

Hikâye:  

  • Yabanda Solan Güller (1999) 
  • Bizim Köyden Mektuplar (2001). 

Fikir:  

  • Türk Kültürü ve Batı Avrupa Türklüğü (1992) 
  • Avrupa Sanat Eserlerinde Yabancı (Türk) Düşmanlığı (1994) 
  • Culinarische Kuche (1996). 

ESER ÖRNEKLERİ

DOST OLMAK ZORDUR 

Dost bulmak, dost olmak dostluk içinde 
Gerçek bir sevgiyle geçer gönülden. 
Dost olanın kalbi kalmaz ki kinde 
Hoşgörü gülleri açar gönülden. 

Hakikat söylenir olsa da acı 
Bulunur dost için derdin ilacı 
Paylaşır kederi, böler sevinci 
Mutluluk şerbeti içer gönülden. 

Sırları saklanır, sözleri senet 
Birbirine her an gerer kol kanat 
Yok olur bencillik yok olur inat 
Saygıyla güzeli seçer gönülden. 

Ben yoktur, sen yoktur, biz denir artık 
Yamanır, kapanır, açılmaz yırtık 
Onuru onurdur namusla örtük 
Zararlı olanı biçer gönülden. 

Bir çıkar gözetmez dosttan özüne 
Kaş yıkmaz, aydan ak bakar yüzüne 
Sevgiyle, saygıyla katıp sözüne 
Altın der, dost için saçar gönülden. 

Çok zordur dost olmak, dost bulmaktan zor 
Olamazsa insan, gelir her yer yer dar 
Bir dost arıyorsan Ressam Halil var 
Dost diye sevinçten uçar gönülden. 

Bir Gün Yel Eser Efendim 

Tacına tahtına taptığın şahın; 
Yerinde bir gün yel eser efendim… 
Ot tıkanır çana, bozulur bağın 
Öten bülbüllerin susar efendim… 

Nezaket yürekte yer eder serin, 
Saygıyla sevgiyle artar değerin, 
Olursa yanlızlık yarın kaderin 
Kem sözlerin açar hasar efendim… 

Hayalciler arttı dağlardan aştı, 
Hortumlanan banka tam takır boştu, 
Yoksulun yolları sarptı, yokuştu 
Kar boran yolları keser efendim… 

Gür akan çeşmeler keser suyunu, 
Gözden geçir gözden sen bu huyunu, 
Arzularsın yurdu, kenti, köyünü 
İmkânsızlık günü kısar efendim… 

Adalet yer alır kimin önünde, 
Ekmek çalsa garip çeker anında, 
Götüren ne alsa gider yanında 
Bir de ağır küfür basar efendim… 

Güzellik görmektir insanda özü, 
Kırk kez düşünüp bir etmeli özü, 
Bakılmaz bir hale getirme yüzü 
İnat edip kibri kasar efendim… 

Hakk’a hakikate uzak mı uzak, 
Mazluma kurulur her türlü tuzak, 
Dar gelir pantolon, dar gelir kazak 
Yuları boynuna asar efendim… 

Güç düşer bedenden bulunmaz yollar, 
Boş kalır alemde açılan kollar, 
Viran olur evler viran gönüller 
Ayrılıp yanında pusar efendim… 

Vakti gelir açar gül, menekşe, lale, 
Tedbir al, gelmeden başa bir belâ, 
İyi düşün güzel düşmeden dile 
Dostum dediklerin küser efendim… 

Onların dediği olursa eğer, 
Başları yükselir göklere değer, 
Haram – helal demez atar beraber 
Zehiri millete kusar efendim… 

Ressam Halil, gider gidince dönmez, 
Kırk yıl yanar amma bir kerre yanmaz, 
Attan inip asla eşeğe binmez 
Onun gönlü yalçın hisar efendim… 

KAYNAKÇA: İhsan Işık / Türkiye Yazarlar Ansiklopedisi (2001, 2004) – Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2006, gen. 2. bas. 2007).

Paylaş