HAYATI

Şair ve yazar. 1958 yılında Elazığ’da dünyaya geldi. İlk ve orta öğrenimini Elazığ’da tamamladı. Ankara Eğitim Enstitüsü’nde okudu. 12 Eylül sonrası siyasi nedenlerle sekiz yıl hapis cezası aldı. Tahliye olduktan sonra Fransa’ya iltica etti. Paris 8 Üniversitesi’nde öğrenim gördü. Fransa’da yaşıyor. Şiirleri Tohum, Parantez, Evrensel dergilerinde yayımlandı. 

ESERLERİ

Şiir:  

  • Urmiye Mavisi, İst.: Umut, 1989 
  • Şarkılar Ülkesi, İst.: Piya, 1991 
  • Gitmek Uzun Bir Öykü, İst.: Piya, 1995 
  • Evvel Zaman Şiirleri, İst.: Piya, 2003 
  • Sahra Sanrı ve Sara, İst.:  
  • Çivi Yazıları, 2007 

ESER ÖRNEKLERİ

İz 

gurbetin sılaya döndüğü yere dönsem 
bir tren ıslığını düşürür raylara 
terminaller en büyük askerini uğurlar 
yadsır beni peronlarda unuttuğum kadınlar 
 
geçtiğin yollara izler bıraksam 
ayrılık ezgileri, veda sözleri 
yitik ömürler bıraksam ve intiharlar 
zıpkınlanmış bir yunus düşer ağlara 
 
nereye bıraksam içimdeki sahipsiz zamirleri 
orada bir zakkum dal sürer 
hazan düşer nefti ormanlara 
rüzgarlar unutur menzilini, yağmurlar iklimini 
 
çalsam kapılarınızı 
uzun uzak yolların yorgunluğunu 
bıraksam eşiğinize duymazsınız 
derin uykularda herkes kendine konuktur 
 
geçip giderim ıssız sularından bu şehrin 
ardım sıra temizlik işçileri dağılır sokaklara 
ayak izlerimi ve aylak dizelerimi 
süpürüp atarlar bu şehirden 

Gonzalo’nun Kulağı 

utandı 
üryandı 
yaldızladı bakır teni 
yandı Gonzalo 
 
Antlarda ustura ağızlı bir sabahtı 
 
mıhladılar Gonzalo’yu 
dayayıp bir kaktüs ağacına 
çapraz fişekler dinamit doladılar 
ezgini çıplak bağrına 
 
ürperdi 
alakır saçları tel tel 
gözlerinde pusmuş bir öfke parıltısı 
ateş çemberinde akrepti Gonzalo 
yalvarırsız 
umarsız 
 
 ufukta güneşsiz bir sabahtır 
mavide uçsuz bucaksız hayattır 
kuşlar kanat vurur alagünlere 
avazları taşkın 
Gonzalo şaşkın 
Gonzalo aymaz inanmaz 
 
haki üniformalı adam 
hayta komutan pek keyifli 
soluklanıp purosundan 
usulcacık ateşledi fitili: 
 
– seyredin baldırı çıplaklar 
nasıl ölürmüş partizanlar! 
 
bin parça 
kül oldu Gonzalo 
toz duman içinde balaban bir kulak 
düştü orta yere 
olanca dehşeti 
köylü inadıyla 
Gonzalo’nun kulağı 
öldüğüne inanmaz 
ses ister 
 
ses: 
 
-bir şakaydı, oyundu bu Gonzalo 
hadi uyan, toparlan 
seni bekliyor evde karın 
Aymaralı aç çocukların 
Ayacucho yaylasında sahipsiz lamaların 
compenero Gonzalooo! 

KAYNAKÇA:  İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).


 

Paylaş