HAYATI

Şair. 1938 yılında Tarsus’ta dünyaya geldi. Bursa Eğitim Enstitüsü’nden mezun oldu (1960). Türkçe öğretmeni ve yönetici olarak çalıştı (1960-86). 1990’lı yıllarda Söylem ve Ardıçkuşu dergilerini çıkardı. TYS ve Edebiyatçılar Derneği üyesi. Adana’da yaşıyor. İlk şiiri Şölen dergisinde çıktı (1956). Şiirleri Varlık, Çıra, Çağrı gibi dergilerde yayımlandı. 

ÖDÜLLERİ

  • “Lacivert Akşamlar” şiiri ile 2000 Hacı Bektaş Veli Şiir Ödülü 
  • “Kumsaldaki Altın” adlı öyküsü ile 2003 Hacı Bektaş Öykü Ödülü 

ESERLERİ

Şiir:  

  • Bulut Geçti, Adana: Esti, 1984 
  • Kurtdereli Yusuf, 1990 
  • Birin İçindekiler, 1995 
  • İçimizdeki Uzaklar, 1997 
  • Yalnızlık Umutları, 1997 
  • Deniz Mantolu Kadın, 2000 
  • Kar Sıcağı, 2003 
  • Sevdalı Yalnızlıklar, 2006 
  • Kıvırcık Saçlı Rüzgâr, İst.: Ardıçkuşu, 2008. 

ESER ÖRNEKLERİ

Boz Giysili Çocuklar

Gönlüm 
İnatçı bir serçedir 
Yıkar uykusunu pınarlarda 
Bakarsın 
Konar arsız erik dalına 
Sallanır uzak bir mavide 
Toprak kokan 
Boz giysili çocuklarla 
Baykurt`larla, Makal`larla 
Kızılçullu`da Anadolum`da. 
 
Gönlüm 
Bir karaçalıdır 
Kurtulmak kolay değil dilinden 
Bakarsın 
Baygı bakışların sarılır çocukların 
Savrulur yalnızlığım yorgun yüreklerinde 
Dağ kokan 
Boz giysili çocuklarla 
Dündar`larla, Osman`larla 
Çifteler`de, Anadolum`da. 
 
Gönlüm 
Bir kırlangıçtır 
Bulutları yıkar sabahları 
Tutar geceyi saçlarından 
Çırpar gökyüzünü ovaya 
Sağılır tepelerine enginlerin 
Bakarsın 
Dargın bir rüzgar olur 
Göğsüme yaslanan türkülerde 
Uçuşur sevdası 
Yaprak kokan 
Boz giysili çocuklarla 
Apaydın`la, Başaran`la 
Kepir tepe`de, Anadolumda. 
 
Gönlüm 
Bir yargıçtır 
Korkusunu çiğner karanlıkların 
Çarpar suratına güneş parçalarını 
Bakarsın 
Yıkar benlerini ağaçaların 
Çağ kokan 
Boz giysili çocuklarla 
Yüce olur, Tonguç olur gönüllerde 
Erciş`te, Anadolum`da. 

Bağkur Bakışlı Kadın

Çatalında simit kokulu bir sabah

Tabağında yemyeşil yuvarlak yüzler

Açlığını tarıyor saçlarına akşamları

Üşüyor dalımda

Bir kadın, bir zeytin tanesi.

Şimdi karşı kaldırımdan geçiyor

Bakmaya doyamadığı çocukları

Soluğuna düğümlemiş yarınları

Düşlüyor dalımda

Bir kadın, bir umut tanesi.

Gözleri koluna takılmış bir sonbahar

Sağıyor sevdasını sımsıcak bulutların

Uykusunu sarıyor ayaklarına

Yürüyor dalımda

Bir kadın, bir yalnızlık tanesi.

Çırpılsa da dudaklarındaki karanfiller

Güz kurusu hüznü çalmış bakışlarına

Parçalı bulutlu bir kadın

Yaşıyor dalımda

Bir kadın, bir namus tanesi.

Sıcaklığını çoktan unutmuş ilk yazın

Ay ışığına sarılmış da yatıyor

Bağkur bakışlı bir kadın

Yatıyor dalımda

Bir kadın, bir insan tanesi.

KAYNAKÇA: İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).

Paylaş