HAYATI

XVII. yüzyıl tekke şairlerinden. Foça’da dünyaya geldiği bilinen Zakiri Hasan’ın doğum tarihi hakkında herhangi bir bilgi yok. 1622’de İstanbul’da vefat etmiş ve burada toprağa verilmiştir. Asıl adı Hasan olan şair, şiirlerinde Zakiri mahlasını kullanmıştır. Genç yaşta İstanbul’a geldi ve dönemin önemli mutasavvıflarından olan Nureddinzade’ye intisap etti. Bir yandan da musiki ile ilgilendi. Daha sonra tekkenin zakirbaşılığı görevine getirildi. Zakiri Hasan, iyi bir şair olduğu kadar yaşadığı dönemin tanınmış musiki adamlarından da biridir.

ESERLERİ

Zakirî’nin Ahmet Necdet’in Tekke Şiiri adlı eserinde iki şiiri tespit edilmiştir. Zakiri, ayrıca ilahiler yazmış ve başkalarına ait pek çok ilahiyi de bestelemiştir.

ESER ÖRNEKLERİ

I

Gönlümü ilahi senden ayırma

Aşkına sultanım benden ayırma

Masiva hubbunu çıkar kalbimden

Her ne sana yarar ondan ayırma

 

Ehl-i hal ile beni haldaş eyle

Zakir kulların ile koldaş eyle

Ahir nefeste iman yoldaş eyle

Ya Rabbi sen anı benden ayırma

 

Derd ile edelim sema vü cevlan

Sineler çak edip olalım uryan

Akıbet kimseye kalmaz bu devran

Hele şimdi bu devrandan ayırma

 

Dostlarına va’de kıldın visalin

Aşıklar ararlar senin hayalin

Lutf edip cennette göster cemalin

Ya Rab bizi bu ihsandan ayırma

 

Zakiri’nin katı çoktur günahı

Zikrin hakkı anı affet ilahi

Ey kamu alemlerin padişahı

Dilim zikr ile Kur’an’dan ayırma

II

Tapuna isteyü geldim lûtfunu ey Hudâ senden

Rahmetin hânını umar bay ü yoksul gedâ senden

Sen şefi eyle dilesin suçumu Mustafa senden

Âlemi yaradan Allah hatâ benden atâ senden

 

Ben bana ettiğim işi kimseler kılmadı bana

Nefs ile şeytana uyup bir amel kılmadım sana

Lûtfun ermezse hâlime ehl-i mahşer kala tana

Âlemi yaradan Allah hatâ benden atâ senden

 

Hep ağardı cümle karem kalb ağarmağa yok çârem

Aklımı yavu kıluram her kaçan suçum anaram

Bunca cürm ü isyân ile Hazret’ine nice varam

Âlemi yaradan Allah hatâ benden atâ senden

 

Yevm-i tüblâ’dan korkarım gizli sırlarım açıla

Ol günde nâr-ı Cehennem âsiler üzre saçıla

Kangı bölükte bulunam mü’min münafık seçile

Âlemi yaradan Allah hatâ benden atâ senden

 

İzzettin hakkı ey Mevlâ çün ola yevmü’t-tegâbün

Zâkirî âsî kulundur eyleme ol günde mağbûn

Rahmetin deryâsına sal cümlemiz ey ferd-i bî-çûn

Âlemi yaradan Allah hatâ benden atâ senden

III

Nedir sürurun yine mesrursun

N’eyler bu sende beyhude hande

Ahret zadını kıldın mı hazır

Kuvvet ü kudret var iken sende

 

Rabbena bizden yok bize derman

Ver bize senden son demde iman

 

Hadden aşırdım cürm ü isyanı

Hak benden bir bir sorıser anı

Suçumu bildim kapına geldim

Sen kabul eyle bu günahkarı

 

Rabbena bizden yok bize derman

Ver bize senden son demde iman

 

Gözlerim giryan ciğerim biryan

Suçumu ansam olurum hayran

Zatına layık yok bir amelim

Ben fakir kulum sen gani sultan

 

Rabbena bizden yok bize derman

Ver bize senden son demde iman

 

Aldadı bizi nefs-i emmare

Taat etmeğe kalmadı çare

Olursa sual bu tehi deste

Ne cevap vere bu yürü kare

 

Rabbena bizden yok bize derman

Ver bize senden son demde iman

 

Zakiri budur vird-i zebanım

Her kaçan olsa muhtazır canım

Lütfunu rehber eyle sultanım

Şerr-i şeytandan sakla imanı

 

Rabbena bizden yok bize derman

Ver bize senden son demde iman

KAYNAKÇA: Necdet, Ahmet (1997). Tekke Şiiri. İstanbul: İnkılâp Kitabevi. 355-356, “Zakirî, Hasan” (1998). Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi. C.8. İstanbul: Dergâh Yay. s. 637.

 

Paylaş