HAYATI

Şair. 19 Mart 1956’da Kastamonu’nun Cide ilçesinde dünyaya geldi. 24 Haziran 2009’da Almanya’da kanser nedeni ile yaşama veda etti. Cide’de toprağa verildi. Havva Hanım ile berber Hüseyin Tuğtepe’nin oğludur.

Parasız yatılı olarak Kastamonu İlköğretmen Okulu’nda ve Adana Düziçi İlköğretmen Okulu’nda öğrenim gördü. Süha Tuğtepe, 1980’de İstanbul Üniversitesi İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi’nden mezun oldu. İstanbul’da 1975-80 yılları arasında muhasebecilik; 1980’den 1986’ya kadar sahaflık yaptı. 1986-90 arasında Kuşadası Belediyesi’nde halkla ilişkiler müdürü olarak çalıştı.

Süha Tuğtepe’nin ilk şiiri 1978 yılında Türkiye Yazıları dergisinde yayımlandı. Tuğtepe’nin daha sonra yazı ve şiirleri Yarın, Varlık, Yeni Düşün, Broy, Şiir Atı, Edebiyat’84, Adam Sanat, Sokak, Sombahar, Kunduz Düşleri ve Ütopya gibi pek çok dergide yayımlandı. Süha Tuğtepe, yapıtlarında aşk, yalnızlık ve yabancılaşma temalarını usta bir dil ile işledi. Şiirlerinden bazıları Ahmet Kaya tarafından bestelenip seslendirildi.

Haydar Ergülen, ölümünün ardından Süha Tuğtepe’yi şu sözlerle anlattı: “Her öğlen Süha’yı göreceğini, tezgahından kitap seçip sohbet edeceğini bilerek Nişantaşı’nda çalışmanın keyfi başkaydı. Yakın arkadaşım, sevdiğim bir şair, göçebe bir dünyalı, ama Nişantaşı’nın da en ‘kıymetli değer’lerinden biriydi. Bunca dostluk biriktiren bir adam kim bilir ne güzel hatıralar da biriktirmiştir.”

Türkiye Yazarlar Sendikası ve PEN Yazarlar Derneği üyesi olan Süha Tuğtepe, “Yüzler ve Zarflar” adlı yapıtı ile 1985’de Akademi Şiir Ödülünün sahibi oldu. Tuğtepe, ayrıca “Düşler ve Seyrekzamanlar” adlı dosyası ile 1990’da Yunus Nadi Şiir Ödülüne layık görüldü.

HÜZÜNLÜ FETİHLER  İÇİN SON KANTO

Sonsuz bir kırgın şimdi ruhum,

bu taş yığını gibi duran tarihin önünde.

Yeniden dönebilirsem geriye,

şu utanç dolu avucumun içinde.

“O nasıl barbar gündü boyun eğdiğin”

umutsuzca çırpınışın sinmiş üstüme.

Yaralı tenim gibi boyun eğdiğim,

kâbuslar yapışmış yüzüme. (Süha Tuğtepe)

ESERLERİ

ŞİİR:

  • Yüzler ve Zarar (1986’da)
  • Düşler ve Seyrekzamanlar (1990’da)
  • Sürgün Mozaik (1995’de)
  • Pitonüşümesi (2000’de)
  • Güzel Hayvan (2005’de).

KAYNAKÇA: Şükran Kurdakul / Şairler ve Yazarlar Sözlüğü (gen. 6. bas. 1999), TBE Ansiklopedisi (2001),  İhsan Işık / Yazarlar Sözlüğü (1990, 1998) – Türkiye Yazarlar Ansiklopedisi (2001, 2004) – Encyclopedia of Turkish Authors (2005) – Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2007, 2009) –  Ünlü Edebiyatçılar (Türkiye Ünlüleri Ansiklopedisi, C. 4, 2013) – Encyclopedia of Turkey’s Fomous People (2013) –

Paylaş