HAYATI

Şair. 10 Mart 1926’da Konya’ya bağlı Taşkent ilçesinde dünyaya geldi. 25 Aralık 2001’de İstanbul’da yaşama veda etti. Asıl adı Abdülhalim Uğurlu olan şair, bazı yapıtlarını A. Halim Uğurlu imzası ile kaleme aldı. Zeynep Hanım ile maliyeci, Taşkent belediye başkanı Kâmil Uğurlu’nun oğlu, Besteci ve piyanist Tuluyhan Uğurlu’nun ise babasıdır.

İlkokulu 1938’de Taşkent İlkokulu’nda, ortaokulu ise 1941’de Konya Ortaokulu’nda tamamlayan Halim Uğurlu, 1946’da Taksim Erkek Lisesi’ni bitirdi. 1950’de İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü’nden mezun oldu. . Gazetecilik (1947-50), turizmcilik ve otelcilik (1958-72), sanayicilik (1972-85) yaptı. 1986’da emekliye ayrıldı. Uluslararası Yazarlar ve Gazeteciler Derneği (ATURJET) genel sekreterliği ve başkanlığı, Yazko genel sekreterliği yaptı. 1970-75 yılları arasında Güreş Federasyonu astbaşkanlığı görevinde bulundu.

Halim Uğurlu’nun ilk ürünleri 1945’te Büyük Doğu, Yenilik ve Yeşil Giresun dergilerinde yayımlandı. Sonraki yıllarda yazı ve şiirleri Edebiyat Dünyası, Türk Basın Birliği, Papirüs, Türk Dili, Son Çağ, Yansıma, Güney, Yazko, Gösteri, Türk Dili Dergisi’nde yer aldı. İlkin aruz ve hece ölçüsünü kullandı, daha sonra serbest şiire yöneldi. İlk dönemlerde şiirinde sembolizmin, mistisizmin etkileri görüldü. Daha sonra toplumcu gerçekçi bir yaklaşımı benimsedi. Son dönem şiirlerinde ise şiirin hiçbir kurum ve kuralın buyruğuna girmeyen, ancak her şeyi kapsayan bir sanat olduğu görüşünden yola çıktı.

Türk Basın Birliği onur üyesi ve TYS, PEN Yazarlar Derneği üyesi olan Halim Uğurlu, Gökağrı adlı kitabındaki “Anadolu Acısı” adlı şiiriyle 1970’de TRT Sanat Ödülleri Yarışması’nda Şiir Ödülünün sahibi oldu.

ESERLERİ

Şiir:

  • Asya Baharı, (N. F. Kısakürek’in önsözüyle) İst.: Berksoy B., 1950
  • Değişim, İst.: Minnetoğlu, 1967; Gökağrı, İst.: Yücel, 1971
  • Zamanların Dili, İst.: Yeryüzü, 1974
  • Türke Destan, İst.: Yeryüzü, 1974
  • Kan Su Kesince, İst.: Yeryüzü, 1979
  • Kıyamet Çiçekleri, İst.: Yeryüzü, 1988
  • Sözcüklerde Uyanmak, İst.: Aksoy, 2000.

KAYNAKÇA: : BF (12 Nisan 1999); Necatigil, İsimler, 370; Özkırımlı, TEA, IV, 1176; “Uğurlu, Halim”, TDEA, VIII, 455; Şükran Kurdakul, Sözlük, 621; Karaalioğlu, 581; M. Uyguner, Türk Dili, S. 61 (1988), Hasan İzzettin Dinamo (Yeni Ortam, 25.2.1975, 24.3.1977, 9.9.1979), Mübeccel İzmirli (Varlık, Ekim 1980), TDE Ansiklopedisi (c. 8, 1976-98), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).

Paylaş