HAYATI

XVI. yüzyıl Bektaşi şairlerinden. Yaşamı üzerine herhangi bir bilgimiz yok. XVI. yüzyılın son yarısında yaşadığı sanılıyor. Rıza Tevfik Azmi’nin, tavır ve eda itibari ile daha çok Ömer Hayyam çağrıştığını belirtir. Yine Rıza Tevfik’e göre, onun adı geçen “nefis ve emsalsiz” Türkçe şiiri, Bektaşi tekkelerinde uzun süre başkalarına gizli tutulmuş ve bir “sır” olarak saklanmıştır.

ESER ÖRNEKLERİ

ŞATHİYE

Yeri göğü ins ü cinni yarattın

Sen ey mimar başı eyvancı mısın?

Ayı günü çarhı burcu var ettin

Ey mekan sahibi rahşancı mısın?

*

Denizleri yarattın sen kapaksız

Süları yürüttün elsiz ayaksız

Yerleri temelsiz göğü direksiz

Durdurursun aceb iskancı mısın

*

Kullanırsın kanatsızca rüzgarı

Kürekle mi yaptın sen bu dağları

Ne yapıp da öldürürsün sağları

Can verib alırsın sen cancı mısın

*

Sekiz cennet yaptın sen âdem içün

Adın büyük bağışla anın suçun

Âdemi cennetten çıkardın niçün

Buğday nene lazım harmancı mısın

*

Bir iken bin ettin kendi adını

Görmedim sen gibi iş üstadını

Yaşadırsın kurudursun odunu

Sen bahçevan mısın ormancı mısın

*

 

Cibril’e perde altında söylerdin

İnip Beytullah’a kendin dinlerdin

Bu ateşi cehennemi neylerdin

Hamamın mı var ya külhancı mısın

*

Hafâya çekilip seyrana durdun

Aklı yetmezlerin aklını vurdun

Kıldan ince köprü yaptın da kurdun

Akar suyun mu var bostancı mısın

*

Bu kışlara bedel bu yazı yaptın

Evvel bahara karşı güzü yaptın

Mizanı iki göz terazi yaptın

Bakkal mısın yoksa dükkâncı mısın

*

Kazanlarda katranların kaynarmış

Yer altında balıkların oynarmış

On bu dünya kadar ejderhan varmış

Şerbet mi satarsın yılancı mısın

*

Esirci misin koydun cehenneme Arap

Hoca mısın okur yazarsın kitap

Aslın kâtip midir görürsün hesap

İntisabın mı var yok hancı mısın

*

Yüz bin cehennemin olsa korkman birinden

Rahman ismi nâzil değil mi senden

Gaffar üz-zünûb’um demedin mi sen

Affet günahımı yalancı mısın

*

Beni affeylesen düşer mi şandan

Ne dökülür ne eksilir haznenden

Şahlar bile geçer böyle isyandan

Affetsen olmaz mı noksancı mısın

*

Şanına düşer mi noksan görürsün

Her gönülde oturursun yürürsün

Bunca canı alıp yine verirsin

Götürüp getiren kervancı mısın

*

Bilirsin ben kulum sen sultanımsın

Kalbde zikrim dilde tercemânımsın

Sen benim canımda can mihribanımsın

Gönlümün yarısın yabancı mısın

*

Beli delil eyler kendin söylersin

İçerden Azmî’yi Pazar eylersin

Yücelerden yüce seyrân eylersin

İşin seyran kendin seyrancı mısın

KAYNAKÇA: Koca, Turgut (1990). Bektaşi Şairleri ve Nefesleri. İstanbul: Naci Kasım İstanbul Maarif Kitaphanesi ve Matbaası. s. 185-186, Ergun, Sadettin Nüzhet (1944). Bektaşî Şairleri ve Nefesleri. C. I, İstanbul: Kenan Matbaası, Kabaklı, Ahmet (2008). Türk Edebiyatı C.II. İstanbul: Türk Edebiyatı Vakfı Yay.

 

Paylaş